4 เรื่องสั้นเปิดอ่านคลายเครียด แฝงด้วยข้อคิดดี ๆ เพียบ (เขียนไว้ดีมาก)

0 second read
0

1. ใจหายใจคว่ำ

ช่วงนี้กลุ่มมิจฉาชีพออกอาละวาด จนชาวบ้านกินอยู่ไม่เป็นสุข

เมื่อครู่นักข่าวช่องดังเพิ่งรายงานข่าวว่า

มีชายคนหนึ่งถูกขโมยเงินไปจากบัญชีหลายแสนบาท

ฉันรีบปั่นจักรย านไปธนาคาร เมื่อถึงธนาคารฉันรีบตรงไปที่ตู้เอทีเอ็ม

เสียบการ์ดและกดรหัสเป็นที่เรียบร้อย

“โล่งอกไปที เงิน 8 บาทยังอยู่ดี ไม่มีใครขโมย” ฉันถอนหายใจรู้สึกโล่งใจ

ไอ้พวกนี้นิสัยไม่ดีจริง ๆ เลย ทำเอาฉันใจหายใจคว่ำ

พอฉันเดินออกจากตู้เอทีเอ็ม หัวใจก็ตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม

“เงิน 8 บาทไม่หาย แต่ตอนนี้รถจักรย านของฉันหายไปเสียแล้ว”

..เรื่องบางเรื่อง อย่าตื่นตระหนกตกใจจนเกินเหตุ..

2. ลุ่มลึก

เมื่อครู่ตอนอยู่ในลิฟต์ ฉันเห็นเด็กน้อยคนหนึ่งกำลังกินไอศครีม

ด้วยความเป็นห่วงก็เลยบอกเด็กน้อยไปว่า “หนูจ๊ะ

อากาศหนาวขนาดนี้ กินไอศกรีมไม่ดีต่อร่างกายนะจ๊ะ”

เด็กน้อยหันมามองฉันแล้วบอกว่า “คุณย่าของผมอายุยืนถึง 103 ปี”

“โห เพรา ะกินไอศกรีมใช่ไหม ?” ฉันถามด้วยความสงสัย

“เปล่าครับ เ พราะย่าไม่เคยยุ่งเรื่องชาวบ้านครับ”

ช่างลุ่มลึกยิ่งนัก ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมฉันจึงแก่เร็วนัก

เ พราะฉันยุ่งเรื่องของคนอื่นมากเกินไปนั่นเอง

3. ใจร่ม ๆ

เมื่อเช้า แม่ใหญ่ไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะ

ก็เจอตาแก่คนหนึ่งกำลังวาดอักษรตัวใหญ่อยู่บนพื้น

ด้วยความอย ากรู้ แม่ใหญ่เลยเข้าไปดูใกล้ ๆ

ตาแก่มองมาที่แม่ใหญ่ แล้วก็ลงมือเขียนตัวอักษร “มอง”

แม่ใหญ่คิดในใจ “ตาแก่นี่หาเรื่องซะแล้ว” แต่ก็ทำใจร่ม ๆ

รอดูต่อไปว่าตาแก่จะเขียนอะไรต่อ ก่อนที่จะเขียนคำต่อไป

ตาแก่ก็มองมายังแม่ใหญ่อีกรอบ แล้วก็เขียนคำว่า “อะไร”

ลงไปที่พื้น แค่นั้นแหละ แม่ใหญ่ก็เดินเข้าไปถีบตาแก่จนล้มไม่เป็นท่า

“เกิดอะไรขึ้นครับคุณตา” ตำรวจถาม

“ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมกำลังจะเขียนเพลงมองอะไร

เพื่อใช้ในงานลีลาศคืนนี้ เขียนประโยคแรกยังไม่ทันเสร็จ

ย ายแก่บ้าคนนี้ก็เข้ามาถีบผมจนล้มคว่ำ”

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ใจร่ม ๆ อย่าเพิ่งตัดสินทำอะไร หากเรื่องมันยังไม่ทันเฉลย

4. อดทน

เด็กสาวคนหนึ่งวิ่งขึ้นรถไฟสปรินเตอร์ แต่ปรากฏว่ามีผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่ที่นั่งของเธอ

เธอหยิบตั๋วรถขึ้นมา แล้วพูดกับผู้ชายคนนั้นด้วยความสุภาพว่า “คุณคะ คุณนั่งผิดที่แล้วค่ะ”

ชายคนนั้นตวาดเธอกลับ แล้วหยิบตั๋วของเขาให้เธอดู

“ดูให้ดี ๆ นี่มันที่นั่งของฉัน ตาเธอไม่บอดใช่ไหม ?”

เมื่อเด็กสาวมองดูตั๋วของผู้ชายคนนั้น ก็ไม่พูดอะไร ได้แต่นิ่งเงียบแล้วเดินไปยืนอยู่ท้ายขบวน

จากนั้นไม่นาน รถไฟก็แล่นออกจากชานชาลา พอเจ้าหน้าที่

ตรวจตั๋วเดินมาถึงชายคนนั้น ก็ได้ยินเสียงของเจ้าหน้าที่ดังขึ้นว่า

“คุณขึ้นผิดขบวนครับ รถขบวนนี้ไปเชียงใหม่ ไม่ได้ไปอุบลนะครับ”

มีการรออยู่อย่างหนึ่ง เรียกว่า รอให้กลับใจก็ไม่ทันเวลาเสียแล้ว

จำไว้นะ หากการคำรามฮึ่ม ๆ มันแก้ปัญหาได้ ป่านนี้แพะและลามันก็คงควบคุมโลกใบนี้ไว้แล้ว

ที่มา นุสนธิ์บุคส์

Load More Related Articles
Load More By adminnuy
Load More In คิดบวก

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

Check Also

10 ข้อคิดเตือนสติ คุณมีค่ามากพอ เกินกว่าจะทนวิ่งตามใครที่ไม่รักเรา

1 การที่คนคนเดียวปฏิเสธคุณ ไม่ได้ หมายถึง คุณไม่ดีพอ พิ … …